4 dingen die anders zijn bij een tweede zwangerschap

4 dingen die anders zijn bij een tweede zwangerschap

7 december 2020

Zoals ik in de vorige blogpost al vertelde, ging afgelopen week mijn zwangerschapsrust in. Dat betekent dat het aftellen nu echt wel begonnen is. Elke dag kan dus de laatste te zijn. Gek eigenlijk, want ik herinner me nog alsof het gisteren was dat ik met die tweede positieve zwangerschapstest in mijn handen stond. Op dat moment leek december nog heel ver weg, nu kan ons gezinnetje op elk moment worden uitgebreid van 3 naar 4. Die tweede zwangerschap heb ik bovendien op een volledig andere manier beleefd. En daar vertel ik graag wat meer over.

Emotioneel gezien ervaarde ik de voorbije maanden een pak minder stress en onzekerheid, kon ik meer relativeren en durfde ik ook meer naar mijn eigen lichaam en hoofd luisteren. Op fysiek vlak was mijn zwangerschap naar het einde toe echter een stuk pittiger, en dat zorgde bij mezelf wel eens voor de nodige frustraties. Ik hou nu eenmaal van samen gaan wandelen, ben graag bezig in huis en heb niet echt een ‘zittend gat’ zoals ze bij ons wel eens durven zeggen. En dus ben ik al een tijdje aan het aftellen naar haar komst. Gelukkig kan ik ook dat relativeren, want eerlijk, op het einde van de rit krijgen we het schoonste kerstcadeau van 2020. Als dat geen motivator is.

Omdat veel mensen me wel eens vragen wat er nu precies zo anders is aan die tweede zwangerschap, deel ik graag mijn eigen ervaring. Ik denk dat alles zo’n beetje afhangt van hoe je jouw eerste zwangerschap hebt ervaren. Toen ik zwanger was van Alix was ik enorm onzeker. Elke week was een weekje meer zekerheid, maar toch kon ik nooit echt ontspannen. Ik was heel bang om haar te verliezen en dat durfde wel eens de overhand nemen. Daardoor liep ik vaker dan normaal nerveus rond (vraag maar aan mijn omgeving) en voelde het alsof ik tijdens die negen maanden nooit echt helemaal mezelf kon zijn. Nu ik voor de tweede keer zwanger ben, is dat gelukkig helemaal anders. Maar wat verschilde er dan precies?

De maanden vlogen voorbij

En ik raakte met momenten zelfs de tel kwijt. Waar ik tijdens die vorige zwangerschap nog precies kon zeggen hoeveel weken ver ik was, moest ik nu toch wel geregeld eens gaan tellen. Iets wat op zich best positief is, want dat betekent ook dat ik er nu eenmaal minder mee bezig was én dus meer kon ontspannen. Ondanks het hele coronagebeuren vlogen de weken pijlsnel voorbij. Je zou denken dat het allemaal wat trager gaat wanneer je minder sociale verplichtingen hebt, maar dat was hier niet het geval. Integendeel. Doordat ik kon blijven werken, stond de resterende tijd meestal in het teken van Alix. Zo’n kleine peuter vraagt nu eenmaal veel aandacht. En dat was ook best fijn, want nooit eerder kregen we zoveel tijd samen als gezin.

Ik ben minder onzeker

Zoals ik al vertelde, was ik tijdens de zwangerschap van Alix behoorlijk onzeker. Ik piekerde vaak over alle dingen die mis konden gaan en was me enorm bewust van dat kleine leven in mijn buik. Het is niet dat ik me de voorbije weken nooit onzeker heb gevoeld, maar ik kon de dingen die ik voelde wel meer plaatsen. Al zijn er nu ook wel andere onzekerheden geweest. Gaan wij dat wel kunnen, zo twee kinderen in huis? En hoe gaan wij dat allemaal regelen? Want één kind, da’s nog overzichtelijk, maar bij twee heb ik al heel andere taferelen voor ogen. Maar al bij al, als we het met eentje de voorbije twee jaar hebben kunnen bolwerken, dan zal dat met twee ook wel lukken zeker?

We begonnen later met de voorbereiding

Bij een eerste kindje moet er heel wat geregeld worden. We hadden heel wat spullen nodig zoals een (co-sleeper)bedje, een parkje, flesjes, een badje, de wandelwagen, draagdoeken, etc. De lijst was lang en ik vond dat best overweldigend. Nu we al een kindje rondlopen hebben, weten we beter wat we écht nodig hebben en hoeven we ook niet meer zoveel spullen te kopen. Een geboortelijstje is er nog steeds, maar dan vooral met praktische dingen zoals tetradoeken (waar je nooit genoeg van kunt hebben), slabbetjes, nieuwe flesjes, speentjes, etc. Waar we de vorige keer trouwens al mooi op tijd klaar waren met de babykamer, zijn we daar nu eigenlijk nog niet eens aan begonnen. Alix heeft de eerste drie maanden namelijk nooit op haar eigen kamertje geslapen, dus gaan we daar nu gewoon nog even mee wachten.

Het is veel vermoeiender

Eerlijk, de hele dag (of beter, na het werk en tijdens de weekends) een kleine peuter achterna zitten met een zwangere buik is niet evident. Sinds een maand of drie heb ik bovendien heel wat meer last van fysieke kwaaltjes, zoals bekkenpijn, pijn aan mijn middenrif en harde buiken. De vorige keer kon ik op zo’n moment onmiddellijk na het werk neerploffen in de zetel en eventjes helemaal niks doen, maar dat zit er nu natuurlijk niet meer in. Vermoeiender is het dus wel, maar aan de andere kant gaan de dagen daardoor ook veel sneller.

En dat het snel gegaan is, da’s zeker. Ik kan amper geloven dat ze volgende week misschien al in mijn armen ligt. Hoe heb jij jouw tweede (derde, vierde) zwangerschap ervaren? Was dat ook anders dan bij de eerste.

Comments (1)

  • dirk deruytere

    8 december 2020 at 16:22

    HET MOOISTE KERSTGESCHENK EVER … MOOIER KON JE HET NIET STELLEN LIEVE SCHOONDOCHTER VAN ME XXX

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Vorige post

Spritskoeken met chocolade

Volgende post

Playlist: mijn favoriete kerstliedjes