Waarom Berlijn nooit meer hetzelfde zal zijn

Waarom Berlijn nooit meer hetzelfde zal zijn

Amper 15 jaar was ik, toen ik steeds meer begon te dromen over verre reizen maken, nieuwe culturen ontdekken en heel veel talen leren. Uren bladerde ik door reisgidsen en al snel stond mijn besluit vast, ooit ik wilde op uitwisseling! Meermaals schoof ik brochures vol prachtige foto’s onder de neus van m’n ouders, maar ik moest er toch nog een jaar of vijf op wachten. En het was het wachten meer dan waard. Waarom? Daar vertel ik vandaag graag meer over.

Eigenlijk ben ik niet écht op uitwisseling gegaan. Stiekem wilde ik dat altijd al in de middelbare school, maar dat vonden m’n ouders nog wat te vroeg! Toch droomde ik elke zomer opnieuw over een taalkamp in het bruisende Londen, het veelzijdige Chicago of het spannende Los Angeles! Want ja, dromen mag al eens groots zijn! Maar vijf jaar later kon ik m’n droom eindelijk waarmaken. Ik pakte m’n grootste valies in, nam uitgebreid afscheid en vertrok met een bang hartje naar het vliegveld. Een echte uitwisseling werd het niet, wel een van de meest fantastische onderdompelingen ooit en dat drie maanden lang. M’n taalkamp kwam er dus uiteindelijk toch, al was het dan met heel wat vallen en opstaan om die Duitse taal nu eens echt onder de knie te krijgen. Maar daar hielp die Berlijnse Freundlichkeit me maar al te graag een handje bij.

En toen besefte ik het. Een taal leer je pas in de échte wereld, tussen échte mensen en in échte situaties waar je niet anders kan dan proberen dat ene heerlijke gerechtje te bestellen of die oh zo moeilijke metrolijn te ontcijferen. En dat met de weinige kennis die je in het begin over de taal hebt. Hoewel ik in het begin heel vaak toeklapte en vaak amper een zin durfde uit te brengen, ging dat elke week steeds een beetje beter. Tegen het einde van m’n mooie tijd was ik opnieuw de grote babbelaar geworden die ik altijd al ben geweest.

Natuurlijk was de tijd in Berlijn meer dan alleen maar het leren van een taal. Het was het ontdekken van een nieuwe cultuur, die ondanks de kleine afstand, toch op heel wat vlakken opvallend anders was dan de onze. En dat vond ik heerlijk. De gastvrijheid van m’n collega’s, de openheid in hun manier van denken, het groene karakter van de stad: het zijn maar enkele zaken die me verliefd deden worden. Want dat is precies wat zo’n uitwisseling met je doet. Berlijn zal voor mij dan ook nooit meer hetzelfde zijn als voorheen. En da’s maar goed ook. Want elk jaar opnieuw haal ik er met veel plezier nog eens mijn hartje op. Bedankt papa en mama, voor de tijd die ik in het buitenland mocht doorbrengen en voor de wijze levenslessen die ik er dag na dag meekreeg. 

Geef een reactie