Gedachten van een vijfentwintigjarige

14 februari 2016

Vandaag is het precies vijfentwintig jaar geleden. Het was een winterse dag in februari. Sneeuwvlokjes bedekten het landschap. En voor dat ene kleine meisje was het de start van iets gloednieuws. Verwonderd opende ze haar kleine blauwe oogjes. Hoe kon ze toen al geweten hebben dat er 25 jaar later een volledige blogpost aan die dag gewijd ging worden. Dat kleine meisje, met die kleine blauwe oogjes en die rosse krulletjes, dat was ik. Vandaag, een kwarteeuw later, vier ik mijn 25e verjaardag. En dus lijkt het me tijd voor een kijkje in het verleden. En misschien ook wel in de toekomst? Want na 25 jaar gaat er plots een wereld vol verwachtingen open. Niet van mezelf, maar van de wereld om me heen. En oh ja, voor ik het vergeet, happy Valentine iedereen!

Vijf-en-twintig jaar. Wat vliegt de tijd voorbij? Ik herinner me nog mijn 18e verjaardag, de start van het volwassen zijn (of wat er van je verwacht wordt), klaar om enkele maanden later met mijn veel te grote koffer voor het eerst mijn stappen in de wondere wereld van het leven als kotstudent te zetten. Aan werken dacht ik nog lang niet. Het leven was, tussen al dat studeren door, een feest en het leek alsof het voor altijd zo zou blijven. Twee jaar nadat ik mijn diploma in ontvangst heb mogen nemen en de kotdeur achter me heb dichtgetrokken, zijn er best wat dingen veranderd. Zo ga ik ondertussen fulltime werken, kocht ik samen met vriendlief anderhalf jaar geleden een huis en woon ik ondertussen ook alweer een jaar samen. En het leven is nog steeds een feest. Alleen een beetje anders.

En dan zijn ze daar, die vragen waar je niet meer aan ontsnappen kunt. Wanneer we zouden gaan trouwen, of misschien nog wel de ultieme vraag, wanneer het eerste kindje eraan komt. Vragen waar ik (nog) niet dagelijks bij stil sta. Ik ga niet ontkennen dat ik daar stiekem niet al naar uitkijk, en de dag dat vriendlief op zijn knieën gaat roep ik volmondig ja. Maar of dat per se al vandaag of morgen moet gebeuren? Daar heb ik (en ongetwijfeld nog heel wat andere twintigers) zo mijn eigen idee over. En toch wordt er plots van je verwacht dat je dat hele pad alvast hebt uitgestippeld, want nu je 25 bent geworden, wordt het toch stilletjes aan tijd om daarover na te denken.

Gedachten van een vijfentwintigjarige

Laten we dus nog maar eventjes gewoon verder doen zoals het nu gaat. Want of ik gelukkig ben? Daarop zeg ik volmondig ja! Of ik weet wat ik nog allemaal met mijn leven wil doen? Twijfelgeval. Ja, ik wil de wereld zien, ik wil reizen en misschien ooit nog wat in het buitenland wonen, ik wil nog heel wat nieuwe dingen leren en ik wil vooral doen waar ik zin in heb. Want je bent jong en je wilt wat. En laat dat nu net zijn waar onze maatschappij het soms een beetje moeilijk mee heeft. Want de keuzes die we al gemaakt hebben, bepalen niet ons hele leven. We hebben nog zoveel tijd om andere keuzes te maken, om dingen uit te proberen, en ja, uiteindelijk gaan we ook nog wel eens settelen. Wat dat ook betekenen mag. En voor nu ben ik vooral heel gelukkig. Gelukkig met vriendlief, met de fantastische vriendinnen die ik heb en met de keuzes die ik tot op vandaag al gemaakt hebt! En vooral, met al het fijns dat nog op mijn pad zal komen. En ja, mama, ooit komt dat kleinkindje er ook nog wel eens aan!

Vandaag ga ik dan ook vooral genieten van mijn 25e verjaardag, omringd door een voor een fantastische mensen. Mensen die net zoals ik, ook nog niet alles op hun pad hebben uitgestippeld. Want daarvoor hebben we elkaar. En wat de maatschappij daarvan mag vinden? Ach, laat ons nu maar gewoon verder doen zoals we bezig zijn, da’s al goed genoeg!

Comments (2)

  • Marlies (GM&PB)

    17 februari 2016 at 11:04

    Ik ben ook net 25 geworden en het is toch wat hé. Precies alsof dat getal uitschreeuwt: ‘nu moet je het toch wel allemaal bijeen hebben hoor’
    En als ik al die 25 things you have to do before you’re 25′ lijstjes zie, word ik ook al licht paniekerig. Want ik heb de helft nog niet gedaan 😉 Maar hé, dan denk ik even vaak: chill. Je hebt nog 5 jaar tegen dat je 30 bent. Dan moet je het pas bij elkaar hebben 😉 En zo blijven we bezig, zeker? 🙂

    1. Tais

      17 februari 2016 at 17:54

      Haha, ik geef je helemaal gelijk! Ik moet ook nog een hoop activiteiten of to do’s afvinken op zo’n lijstjes. Laat ons dat getal inderdaad nog maar een beetje opschuiven. We kijken dan nog wel eens binnen vijf jaar ;-)!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Vorige post

Maandagse muziekjes #2

Volgende post

The Longest Hour: een nachtelijke ontsnapping in Ieper