Zo vond ik mijn passie voor schrijven terug

Hoe ik de voorbije weken mijn passie terugvond

2 januari 2020

Kijk, er zijn zo van die dingen die ik alleen maar kan wanneer mijn hoofd ernaar staat of wanneer mijn gevoel goed zit. Schrijven is daar bijvoorbeeld een van. En dat schrijven, dat staat sinds de geboorte van Alix (en eigenlijk al een beetje sinds daarvoor) op een behoorlijk laag pitje. Ik voelde het gewoon eventjes niet meer. Nochtans schrijf ik nog dagelijks teksten en goochel ik met woorden op mijn werkplek. Want daar lukt dat wel. Misschien omdat het andere thema’s zijn of omdat ik daar echt afgelijnde projecten heb. Maar thuis, nee, daar gaat dat precies niet meer zo goed. Of misschien moet ik er gewoon weer wat meer tijd voor maken. Want net zoals dat het geval is met het spreken van een taal, moet je ook schrijven onderhouden. Ja echt, want hoe vaker ik schrijf, hoe vlotter de woorden op papier vloeien en hoe eenvoudiger ik het vind om de dingen in mijn hoofd om te zetten in volgekrabbelde bladen. Ach, schrijven, ik ben blij dat ik je stilaan aan het terugvinden ben.

Schrijven is namelijk al van bij het begin de drijfveer achter mijn blog geweest. Ik zie heel vaak bloggers die starten met het idee om daar iets mee te verdienen, om naar events te kunnen gaan of om gratis producten uit te testen. En ik vind dat eigenlijk heel jammer. Want bloggen is heel eenvoudig ontstaan doordat mensen hun leven graag op papier wilden zetten. Een soort van dagboek, maar dan eentje dat je ook met anderen wil delen. Over de dingen die je bezighouden, de dingen die je meemaakt (of net niet), over reizen, passies en dromen. Begrijp me niet verkeerd, er is helemaal niks mis met geld verdienen via bloggen. Het neemt nu eenmaal veel tijd in beslag, er gebeurt bijzonder veel achter de schermen en het kan dan ook snel evolueren naar een werkplek on the side. En verdien je daar dan een centje extra mee? Fantastisch! Want geld verdienen dankzij je passie is denk ik voor heel wat mensen toch nog steeds een van hun life goals. Maar geld en extraatjes mogen geen doel op zich zijn. Want da’s op lange termijn toch niet vol te houden.

Vooraleer ik blogde, schreef ik eigenlijk al best vaak. En dat doe ik eigenlijk al zolang ik me kan herinneren. Als kind krabbelde ik dan ook boekjes vol, schreef ik gedichtjes en zette ik verhalen op papier. Ik vond het fijn om te lezen, om met woorden te goochelen en deel net zoals papa dezelfde interesse voor alles wat met taal te maken heeft. En die gewoonte wil ik weer wat nieuw leven inblazen. Net zoals ik dat ook heb met lezen. Maar dat lezen, dat heb ik tijdens mijn zwangerschap al terug opgepikt. Niet elke dag, maar toch een pak meer dan een aantal jaren terug. En dan begint dat weer te kriebelen in mijn vingers. Dan begin ik opnieuw na te denken over de dingen die ik wil vertellen, over projecten die ik wil uitwerken en schrijfsels die ik met de wereld wil delen. Vooral wanneer ik ’s nachts wakker lig. Want echt, de boeken die ik ’s nachts al heb geschreven in mijn gedachten, ik zou er wellicht al een huis mee kunnen vullen.

De start van een nieuw jaar leek me dan ook perfect om weer in gang te schieten. En hoewel ik persoonlijk niet zo van de goede voornemens ben, doe ik voor een keer toch maar eens mee. Ik neem mezelf namelijk voor om in 2020 weer vaker te schrijven. Om te vertellen wat me bezighoudt en te delen wat me energie geeft. Zodat het jou misschien ook energie kan geven, om net dat te doen wat je écht leuk vindt. Want daar draait het volgens mij toch net allemaal om. En dus vliegt dit eerste stukje in lange, lange tijd als eerste op de blog.

Wordt vervolgd.

En trouwens, gelukkig nieuwjaar hé! 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Vorige post

Op weekend naar de Opaalkust

Volgende post

Romige courgettesoep