Uitstelgedrag: kan je dat echt veranderen? 

20 februari 2022

Uitstelgedrag, ik denk dat iedereen er op z’n tijd wel eens last van heeft. Zo van die dingen waarvan je weet dat je ze wilt doen, maar waar je om een of andere reden toch maar niet mee begint. Omdat het ‘te druk’ is, we ‘geen tijd’ hebben, we dan eens ‘op een maandag’ gaan beginnen (want ja, dat klinkt beter dan zo midden in de week) of omdat het nog gewoon om een idee in ons hoofd gaat dat nog niet helemaal is uitgewerkt.

Dat laatste voegde ik aan het lijstje toe omdat het perfect past bij wat ik nu aan het doen ben, namelijk een nieuwe blog online zetten. Maar laat ons eerlijk zijn, ’t zijn uiteindelijk toch gewoon excuses, hé? En of het nu is omdat we onszelf overschatten, faalangst hebben of gewoon niet écht gemotiveerd zijn, uiteindelijk moeten we er toch eens aan beginnen. You have to deal with it, zoals ze in ’t Engels zouden zeggen, en da’s precies wat ik nu aan het doen ben (YES!). 

To blog or not to blog?

Het idee voor een nieuwe blog was er dus al heel lang, maar ik wilde het eerst tot in de puntjes uitwerken vooraleer ik het met de hele wereld deelde. De website moest er goed uitzien, ik wilde weten hoe mijn Instagram-profiel er ging uitzien én er moesten al wat artikels klaarstaan. Tot ik nu onlangs besefte dat het eigenlijk nooit 100 procent op punt zal staan. Er zullen altijd dingen zijn waarover ik niet tevreden ben, waar ik nog wat meer aan wil prutsen of die ik nog wat meer in detail wil gaan uitwerken. En dan komt het er uiteindelijk nooit van. Dus here we are, met een nieuwe blog die naar mijn gevoel nog totaal niet klaar is, maar wel klaar genoeg om het al met jullie te delen. 

Het is trouwens ook iets dat ik de voorbije weken leerde op mijn nieuwe job. Sinds december ben ik aan de slag in een start-up/scale-up, en da’s echt wel een omgeving waarin wachten tot je volledig content bent alleen maar tegenstrijdig zou werken. Wijze levenslessen voor iemand die toch wel wat perfectionistische trekjes heeft. Maar het werkt, en nog veel belangrijker, ik besef nu dat andere mensen eigenlijk helemaal geen perfect afgewerkt plaatje verwachten. Integendeel, ’t zou ons er alleen maar op wijzen dat we zelf niet perfect zijn. 

Wat kan je doen aan uitstelgedrag?

Omdat ik dat uitstelgedrag wilde aanpakken, besloot ik om toch eens mijn oor bij experten te luister te leggen. Dus ging ik op onderzoek. Volgens KULeuven stellen we dingen uit omdat het ons op korte termijn iets positiefs oplevert. We hoeven die vervelende, stresserende of uitdagende taak niet uit te voeren, en dus voelen we ons beter. Op korte termijn dus. Want op lange termijn levert het ons alleen maar het tegengestelde op: meer frustratie, deadlines of zelfs paniek. En een bijkomende risico: uitstel wordt afstel. Met alle gevolgen van dien. 

Maar goed, kunnen we er ook iets aan doen? YES WE CAN! Met dit stappenplan ga je aan de slag:

  1. Stel jezelf de vraag waarom je (weer) aan het uitstellen bent
    Ben je bang dat het niet zal lukken? Heb je geen zin omdat het lastig is? Of denk je dat je nog een zee van tijd hebt voor je écht moet beginnen? Weet dat het meeste uitstelgedrag er komt omdat we ons (emotioneel) comfort niet willen opgeven. En ’t zijn net de lastige momenten die ons écht vooruithelpen. 
  2. Denk aan het resultaat.
    Wat wil je bereiken, en vooral, waarom wil je het bereiken? Zorg ervoor dat er een duidelijke motivatie is. Sta je er niet volledig achter of wil je het resultaat niet écht bereiken, dan wordt het moeilijk om gemotiveerd te blijven.
  3. Stel een plan van actie op.
    Verdeel je plan in kleine haalbare stappen. Bij het behalen van een tussenstap, zal je gemotiveerd worden om verder te gaan naar de volgende stap, én die erna. Voor je het weet behaal je plots dat doel dat al zo lang op je lijstje staat. 
  4. Accepteer dat uitdagingen en mogelijk falen erbij horen.
    We haken het vaakst af wanneer het niet vlot zoals we willen. Er zijn obstakels, we moeten buiten onze comfortzone gaan of er is een tegenslag. Maar écht je potentieel verwezenlijken kan alleen als je ook het risico durft te nemen om te falen. 


En last but not least, uitstelgedrag is niet per se erg. Beseffen wanneer het weer eens opduikt zorgt ervoor dat je de nodige stappen kunt nemen om wél in actie te schieten. Net zoals ik nu doe met mijn blog. Want eerlijk is eerlijk, ik ging wellicht nog veel langer gewacht hebben zonder duwtjes in de rug. Klaar om zelf in actie te schieten?

Vorige post

Zo maak je meer tijd voor jezelf

Volgende post

5 tips om te starten met slow living